CO ŚPIEWAMY I MÓWIMY

Mój portret

Przychylony jak konar latarni
Do mordy swego przeznaczenia
Wyglądam dość cynicznie.

Postawiłem swoje wielkie uszy
Jak radary tonące w chmurach
Wyglądam dość cynicznie.

Otworzyłem swoje wielkie oczy
Ze strachu przed tym światem.
Wyglądam dość cynicznie.

Dotknięty przez usta kobiety
Która odgryzła guzik od spodni
Wyglądam dość cynicznie.

Z piórkiem i węglem historii
Która wymazała mi całą twarz
Wyglądam dość cynicznie.

Uwąsowiony czarnym wąsem
I to na białej czapce studenta
Wyglądam dość cynicznie.

Wyglądam dość cynicznie.
Ale nie tragicznie.
Amen.

Powrót